κρυώνω...

ντύθηκα μέσα σε χρώμα ...
ήθελα να έρθεις και να μείνεις μαγεμένος....
να κοπεί η άνασσα από τα πνευμόνια σου...
να λάμψουν τα μάτια σου σαν της αλεπούς....
να παγώσει το αίμα στις φλέβες σου...
να χοροπηδήσει η καρδία σου ....
να σφιχτεί το στομάχι σου τόσο που να πονέσει...
ήθελα...
ήθελα...
όμως κρυώνω...αργείς...
άργησες...
ακόμη μια φορά που άργησες...
έπιασε ψύχρα...παγωνιά...
είμαι χωρίς εσάρπα μέσα σε λουλούδια και κρυώνω...
κρυώνω πολύ...
προσπαθεί ο καημός να με ζεστάνει...μα εγώ κρυώνω...
κρυώνω...
μέσα σε αυτή την παγωνιά παρακάλεσα τον έρωτα να με ζεσταίνει...
να μου δώσει δύναμη να περιμένω λίγο ακόμη...
να στείλει αγέρα ζεστό γιατί κρυώνω...
κρυώνω πολύ...
ο έρωτας δεν άκουσε...φοβήθηκε το κόκκινο φόρεμα μου...
φοβήθηκε όπως εσύ...
κρυώνω...κρυώνω πολύ...
φεύγω...να ζεσταθώ πρέπει μα...πάγωσα και έμεινα ακούνητη...
ακούνητη μέσα σε χρώμα...
γιατί έκανες το κόκκινο να καλυφθεί από άσπρο...?
γιατί γέμισε χιόνι..κρύο παντού...?
γιατί..?
ελα κρυώνω...
κρυώνω....

KV

photo from η ποιηση εντος μας