
καφές με ζαβολιά....
έβαλα νερό από τη βρύση καίγομαι....
καφέ με γεύση είσαι πολύτιμος για μένα...
ζάχαρη από κόκκους....θέλω να μείνεις για πάντα....
Όμως έκανα ζαβολιά γιατί ξέρεις ότι έρωτας χωρίς ζαβολιά δεν υπάρχει....
κάθε γουλιά που θα πίνεις...θα με βλέπεις απέναντι σου..
ανέμελα να ανακατεύω τον δικό μου καφέ...
έτσι γιατί ήθελα να έχεις παρέα σήμερα....
ήθελα να πιω ένα καφέ μαζί σου ...αλλά με νίκησε
η ζαβολιά του καφέ...
καλό καφέ έρωτα μου ....
θα είμαι εκεί σε κάθε γουλιά του...
KV
photo from η ποιηση εντος μας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου