
Μέσα στην πόλη του μυαλού μου ...έκτισα ένα σύμπλεγμα...
χιλιάδες παράθυρα..με σπίτια το ένα πάνω στο άλλο...
κάθε παράθυρο ένα όνειρο...
κάθε σπίτι μια ευχή...
κάθε χρώμα στους τοίχους μια επιθυμία μου....
το σύμπλεγμα ήτανε ψήλο....
ήταν μεγάλο...γιατί οι προσδοκίες μου ήταν τεράστιες...έφταναν ψηλά στους ουρανούς...
μπροστά του έβαλα την καθημερινότητα μου....
έβαλα και μια θάλασσα ...γιατί χωρίς αυτή δε ζώ...
έβαλα και λίγο πράσινο γιατί είχα την ελπίδα ότι το σύμπλεγμα θα ήταν αληθινό...
όμως ενώ έβαλα και ανθρώπους να το βλέπουν...κανείς δεν σήκωσε τα μάτια του ψηλά..
να δει μέχρι που φτάνει το σύμπλεγμα του μυαλού μου...κοίταζαν μπροστά...
απλά κοίταζαν....
φώναξα...αλλά αυτοί απλά κοίταζαν μπροστά...
κοίταζαν μέχρι εκεί που έφτανα τα μάτια τους....μα το σύμπλεγμα ήθελε ψυχή ...ήθελε μάτια που δεν έχουν κόρες...
εκεί λοιπόν στην πόλη του μυαλού μου υπάρχει ένα σύμπλεγμα....
KV
photo from
https://www.pinterest.com/pin/269864202652103408/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου