Άστο....

Μέσα σε στιγμές που δεν χωράνε λέξεις....

στιγμές που έπρεπε τα πρέπει να σκοτώσουν τα θέλουν....

στιγμές που η ψυχή έπρεπε να υποτάξει τη μοίρα...

μοίρα που έπρεπε να καθοδηγήσει ζωή....

εκεί όμως ήρθε η λέξη που ισοπέδωσε το τώρα...

άστο....

άστο αυτό που δεν πρέπει να ισοπεδώσει έσενα....

άστο να προσπεράσει πριν το τώρα γίνει μέτα....

άστο αυτό που θα γεμίσει πληγές ένα σώμα

που άκομα αναρώνει....

άστο ...αυτό που βλέπεις να σε κατασπαράζει

μέσα σε κλάσματα λέπτου....

άστο ...αυτό που δεν μπορεί να καταλάβει....

άστο ....πριν αφήσεις έσενα....

για σένα ....απλά άστο....

άστο....να φύγει...

να ταξιδέψει μέσα στο χρόνο....

να περάσει και έσυ απλά να πεις...

άστο.....

άσε με.....

KV

photo from η ποιηση εντος μας...
https://scontent.fath2-1.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/15941261_613813188829192_7023155248291795946_n.jpg?oh=bddca01b90b9ec3dc5680640c80eb22e&oe=59210049