Βλέποντας αυτή την εικόνα θύμωσα...θύμωσα πολύ...
μπήκαμε στην τελευταία εβδομάδα του 2016 και γύρω μας υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν
να επιβιώσουν...να αντέξουν κάθε μέρα με αξιοπρέπεια
φτάσαμε να διαβάζουμε για παιδιά που λιποθυμάνε στα σχολεία και να μην μας κάνει εντύπωση...
φτάσαμε να θεωρούμε πολυτέλεια το να γεμίζει η κατσαρόλα φαγητό κάθε μέρα....
φτάσαμε να μην ήμαστε άνθρωποι...μια σκέψη μου και μια ευχή μου για το έτος που προετοιμαζόμαστε να υποδεχτούμε...όλα τα τραπέζια να έχουν ένα πιάτο φαγητό...
όλοι να έχουν εργασία...να έχουν το δικαίωμα να κρατήσουν την αξιοπρέπεια τους την περηφάνια τους...όμως όσοι από εμάς μπορούμε ας γίνουμε το νέο έτος βοηθοί τους για την επιβιώσει τους...
δεν είναι ουτοπία το να δίνεις όταν μπορείς...το δίνεις και δεν το λες πουθενά..το ξέρεις εσύ αυτός που βοηθάς και ο Θεός...δεν περηφανεύεσαι όταν δίνεις...δεν καταρρακώνεις αυτόν που βοηθάς δεν τονώνεις τον εγωισμό σου...δίνεις και απλά εύχεσαι να μην σε χρειαστεί ξανά...γιατί αυτό θα σημαίνει ότι τα κατάφερε...
Θυμώνω που οι Έλληνες που επινόησαν 12 Θεούς γιατί ο ένας τους ήταν λίγος δεν επινόησαν το τέλος όλου αυτού του πόλεμου ...του οικονομικού πολέμου που ζούμε...
Θυμώνω που φτάσαμε να βλέπουμε άστεγους παντού....παιδιά να λιποθυμάνε...ζητιάνους...
Θυμώνω που οι επιλογές μας ...μας έφεραν εδώ
όμως πάντα θα πιστεύω ότι την ανθρωπιά μας ...το φιλότιμο...και τον ρομαντισμό μας δεν τον χάσαμε ότι κάποια μέρα κανένας δεν θα χρειάζεται την βοήθεια κάποιου για να επιβιώσει...
Εύχομαι οι ουρανοί να είναι ανοιχτοί και οι άνθρωποι να χαμογελάσουν ξανά...
Εύχομαι να βοηθάμε ο ένας τον άλλον με όποιον τρόπο μπορούμε...
Ξέρω ότι πολλοί διαβάζετε αυτά που γράφω χωρίς ποτέ να εμφανίζεστε αυτό δεν με ενδιαφέρει με ενδιαφέρει να μπείτε στην διαδικασία και να γίνετε βοηθός κάποιου...εσείς ξέρετε και εγώ ως αθεράπευτα ρομαντική πάντα θα πιστεύω ότι μια νέα χρονιά είναι μια νέα αρχή μια νέα σελίδα σε ένα άγραφο βιβλίο που στο χέρι μας είναι να γίνει μπεστ σέλερ...
εύχομαι η τελευταία αυτή εβδομάδα να μας βρει με ακονισμένα μολύβια....
έτοιμα να γράψουν την ιστόρια ξανά...

Κ.Βόγλη